دوشنبه 01 مرداد 1397 16:30:22

 

 

 

  

 

 

 

   

 

  

 

   

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اسلاید شو
چاپ

کد خبر : 47098

تاریخ انتشار : 20/09/1396 - 07:32

خود را به‌جای آنها قرار دهیم، شرایط ناگوار است

قصه‌ پرغصه معلولان چه زمانی به پایان می‌رسد؟

معلولان برای آنکه بتوانند فعالیت‌های خود را به تنهایی انجام دهند، باید مسیر عبور و مرور آنها را هموار کنیم تا نیاز به کسی برای همراهی مستقیم نداشته باشند و خود بتوانند به مقصد مورد نظر برای انجام فعالیت‌های شخصی خود بروند که در این راستا نیاز به حمایت مسؤولان شهری دارد.

قصه‌ پرغصه معلولان چه زمانی به پایان می‌رسد؟

به گزارش سوادکوه آنلاین، خداوند با خلقت هر انسانی برایش توانایی‌هایی قرار داده، حتی افرادی که با معلولیت‌های جسمی به دنیا می‌آیند توانایی انجام هر کاری را دارند، بنابراین باید برای آنان امکانات و شرایط لازم در زمینه شکوفایی استعدادهای‌شان را فراهم کنیم که یکی از این شرایط ایجاد اشتغال برای آنان است.

شهرهای‌مان برای معلولان نیست

معلولان برای آنکه بتوانند فعالیت‌های خود را به تنهایی انجام دهند، باید مسیر عبور و مرور آنها را هموار کنیم تا نیاز به کسی برای همراهی مستقیم نداشته باشند و خود بتوانند به مقصد مورد نظر برای انجام فعالیت‌های شخصی خود بروند که در این راستا نیازمند حمایت مسؤولان شهری هستند.

ملک جهان دریکنده مسؤول موسسه “توانمند قائم‌” شهرستان قائم‌شهر در گفت‎وگو با خبرنگار ما، اظهار کرد: معلولان و نابینایان باید همانند انسان‌های عادی به روند عادی زندگی خود بپردازند.

وی افزود: بسیاری از نابینایان و معلولان دارای توانایی‌هایی هستند که حتی توانایی آنان از افراد عادی نیز بیشتر است که باید مورد حمایت قرار گیرند تا این عوارض مانع از پیشرفت آنان نشود.


مبلمان شهری، مصیبتی برای معلولان

مسؤول موسسه توانمند قائم،با اشاره به اینکه از جمله مشکلات نابینایان و معلولان در شهرها مبلمان شهری است، خاطرنشان کرد: برخی از موزائیک‌ها در قائم‎شهر تغییر کرده، اما استاندارد نیست و نابینایان نمی‌توانند از آن استفاده کنند، هر چند تلاش فراوانی در مبلمان شهری شده اما باید سعی شود به استاندارد مربوط به نابینایان و معلولان نزدیک باشد.

این مسوول تصریح کرد: در برخی موارد والدین معلولان با آنان یا توجه فراوان می‌کنند و به آنان اجازه هیچ کاری داده نمی‌شود و در نتیجه آنها نمی‌توانند توانایی‌های خود را نشان دهند و یا برخی از خانواده‌ها اصلاً توجهی به آنها نمی‌کنند، بنابراین باید در این زمینه به خانواده‌ها آموزش داده شود و بهزیستی با خانواده‌هایی که پرونده دارند، آنها را راهنمایی کند و آموزش دهد.

دریکنده تصریح کرد: نابینایان و معلولان باید زندگی برابر با دیگران داشته باشند، آنان فرقی با دیگران ندارند و اگر امکاناتی برای آنان فراهم شود، آنان می‌توانند توانا شوند و فقط نباید نادیده گرفته شوند.


معلولان هم حق زندگی دارند مثل همه ما

مهدی غلامی کارشناس علوم اجتماعی در گفت‎وگو با خبرنگار ما، اظهار کرد: مشکلات معلولان از مشکلات سایر اقشار جامعه مجزا نیست، بلکه برای آنان حادتر است، به طوری که برای معلولان این مشکلات به معضلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تبدیل شده که از آن جمله می‌توان به مسائلی چون اشتغال، مسکن و ازدواج اشاره کرد.

وی افزود: عمده‌ترین مشکلات معلولان: آموزش، تردد و اشتغال آنها است که در بحث آموزش نیاز مطالعاتی روزافزون و محدودیت منابع مطالعاتی در زمان مناسب مقدور نیست.

این کارشناس تصریح کرد: متأسفانه تاکنون در طراحی و ساخت فضاهای سبز و بوستان‌های شهری هیچ یک از نیازهای افراد معلول در نظر گرفته نشده و استانداردهای لازم در ایجاد و بهره گیری از اینگونه اماکن لحاظ نگردیده است.


شهرهای ناامن برای معلولان‌مان

غلامی یادآور شد: عدم مناسب سازی و امنیت در تردد افراد دارای معلولیت یکی از بزرگ‌ترین موانعی است که در سر راه آنان وجود دارد.

علی محمدی رئیس بهزیستی شهرستان قائم‌شهر در گفت‎وگو با خبرنگار ما، با بیان اینکه سازمان بهزیستی شهرستان قائم‌شهر همانند سایر سازمان‌ها از معاونت توانبخشی، پیشگیری و مشارکت تشکیل شده است، اظهار کرد: معاونت توانبخشی وظیفه حمایت از معلولان، بیماران روانی مزمن و سالمندان را تحت پوشش قرار می‌دهد که معلولان از نوع نابینا، کم بینا، ناشنوا و معلولان جسمی را در بر می‌گیرد.

وی افزود: تمامی معلولان ثبت‌نام شده در بانک اطلاعات قائم‌شهر حدود چهارهزار نفر است که از این تعداد با شدت معلولیت خفیف تا شدید هستند که به شکل مستمر و غیرمستمر از بهزیستی خدمات دریافت می‌کنند که از تعداد حدود هزار و ۱۰۱ نفر به عنوان مستمری بگیر سازمان بهزیستی هستند که از سال ۹۶ این مستمری به سه برابر افزایش پیدا کرد به طوری که یک نفر حدود ۱۴۸ هزار تومان مستمری دریافت می‌کند که این دریافتی سه برابر شد.


معلولان و مشقت‌های معلولیت

رئیس بهزیستی شهرستان قائم‎شهر، بیان کرد: در حوزه توانبخشی معلولانی که بر اثر سقوط از ارتفاع یا مشکلات دیگر ضایع نخاعی هستند و یا دچار بیماری‌های مختلف در این گروه قرار می‌گیرند، که حدود ۸۶ نفر در این گروه قرار دارند و امکاناتی همچون تشک مواج در اختیار آنها قرار می‌گیرد و لوازم بهداشتی و توانبخشی آنها در اختیارشان قرار داده می‌شود.

این مسوول تصریح کرد: در بخش دیگری از فعالیت‌های بهزیستی، بخشی به نام cbr یا توانبخشی مبتنی بر جامعه که در روستاها در حال اجرا است؛ یعنی تمامی معلولان در سطح روستاها را از طریق مراکز بهداشتی شناسایی شدند و آنهایی که نیازمند خدمات بودند به مراکز سوق داده شدند و برخی از آنها نیازمند خدمات در منازل خود بودند که خدمات ارائه شد. بنابراین توانبخشی مبتنی بر جامعه یعنی همین که خدمات را در منازل خودشان به آنها ارائه شود.

محمدی یادآور شد: در زمینه cbr حدود ۵۵ نفر از افراد را در زمینه مناسب سازی مسکن آنها خدمات ارائه شد و همچنین اشتغال برای آنها ایجاد شده برای کسانی که کشت صیفی‌جات داشته باشند و نیز کارگاه‌های قالیبافی و همچنین مناسب سازی ساختمان، که پله‌های نامناسب و نیز ناهمسطح بودن حیات‌شان و سرویس‌های بهداشتی آنها نامناسب بود و معلول به این نقاط دسترسی نداشت، با پرداخت مبالغ بلاعوض به معلولان این امکان برای‌شان فراهم شد که این مبالغ حدود ۴۰ میلیون تومان برای مناسب سازی پرداخت شد.


همراهی با معلولان، شکر سلامتی است

وی گفت: طرح دیگری نیز با عنوان مراقبت در منزل است و مؤسسه‌ای در شهرستان وجود دارد که تعداد ۳۳ نفر از مراقب‌های زن و مرد، که آموزش‌های لازم را دریافت کردند و حدود ۹۰ نفر از معلولان و کم توانان شهرستان‌مان هر هفته‌ای سه جلسه دو الی سه مرحله برای معلولانی که بستر خوابند و خانواده برای نگهداری آنها دچار مشکل است مراقبان را به درب منازل می‌روند تا این آموزش‌ها را به این معلولان بدهند.

به گزارش خبرنگار ما، هر سال وقتی به آذر ماه می‌رسیم همگان از مسوول گرفته تا مردم تازه یاد معلولین عزیز می‌افتیم با طرح‎های عریض و طویلی که در بهزیستی وجود دارد و گزارش‌های بلندبالایی که آن‎ها در این زمان ارائه می‌کنند، برداشت می‌کنیم که دیگر هیچ معلولی هیچ مشکلی ندارد ولی پای صحبت‌های این عزیزان که می‌نشینیم متوجه می‌شویم که قصه‌ی پرغصه‌ای دارند از نبود رمپ برای ورودی به ادارات و اماکن عمومی بگیرید تا نبود اشتغال و اینده کاری برای این عزیزان که واقعا جای تاسف دارد در جامعه اسلامی این چنین مهجور ماندن.

هرساله گزارشی از نبود مبلمان شهری مناسب برای معلولان می‌نویسیم، اما ای کاش گوش شنوا و چشم بینایی هم بود و به فکر این عزیزان معلول در جامعه می‌افتاد.


منبع : قائم آنلاین
دیدگاه شما در مورد : قصه‌ پرغصه معلولان چه زمانی به پایان می‌رسد؟

قصه‌ پرغصه معلولان چه زمانی به پایان می‌رسد؟