یکشنبه 14 آذر 1395 09:43:50

 

 

   

 

   

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اخبار سوادکوه
چاپ

کد خبر : 37750

تاریخ انتشار : 20/12/1394 - 22:13

احساس تنهایی در سالمندان

سندرم آشیانه خالی

سندرم آشیانه خالی به احساس افسردگی و اندوهی گفته می شود که والدین پس از ترک فرزندانی که بزرگ شده و خانه پدری خود را ترک می کنند.

سندرم آشیانه خالی

به گزارش سوادکوه آنلاین، سندرم آشیانه خالی که غمگینی و رنج ناشی از تنهایی است، می تواند بعد از ورود بچه‌ها به مقاطع عالی تحصیلی در شهری دیگر و یا ازدواج آنها و مستقل شدن آنها رخ نشان دهد.

در واقع می توان گفت بیش از 50 درصد علت افسردگی در افراد مسن، تنها بودن آنها در خانه به علت ترک سایر اعضای خانواده است.

احتمال ابتلای خانم‌ها به این نوع عارضه بیشتر از آقایان است، زیرا در خانواده‌های ایرانی مادران و فرزندانشان وابستگی احساسی زیادی نسبت به یکدیگر دارند لذا در غیاب فرزند، مادر بشدت دلتنگ و آرزده خاطر می شود.

علائم:

ناراحتی‌های روحی و روانی مانند انزواطلبی، بی حوصلگی، غمگینی و زودرنجی بیش از حد و احساس بیهودگی از شایع ترین علائم این عارضه است.

در کنار این مشکلات فرد سالمند بیماری‌های روانی ناشی از آسیب روحی را نیز تجربه می کند و ممکن است به سردردهای مزمن، اختلال در سیستم گوارشی، بی اشتهایی و یا پرخوری عصبی و بی نظمی ریتم قلب که عمدتا به دلیل اضطراب است، دچار شوند.

درمان:

زمانیکه دوری فرزند ناراحتی و اندوهی شدید در والدین ایجاد کند، به طور حتم  نیاز به درمان غیرقابل اجتناب خواهد بود ودر این موارد افراد میانسال و سالمند باید هرچه سریعتر مشکل احساسی خود را با پزشک معالج مطرح کنند.

آنان ممکن است نیاز  به استقاده از داروهای ضد افسردگی داشته باشند و یا برای کنترل احساسات خود نیاز به مشاوره با متخصصین روانشناس ضروری است و در عین حال بهره مندی از حمایت دوستان و یا شبکه فامیلی برای کاهش احساس تنهایی می تواند مفید واقع شود.

چند توصیه‌ی کاربردی:


سالمندان افسرده به مرور زمان مشکلات زیادتری را تجربه خواهند کرد و اگر حاضر به قبول بیماری خود نباشند یا به سبب خجالت یا غرور از کمک خواستن خودداری کنند، شرایط برای آنان پیچیده تر خواهد شد. 

بی تردید از میان برداشتن چنین موانعی، در تطبیق با شرایط جدید می تواند کمک موثری محسوب شود:

1-    قبل از جدا شدن فرزندانتان و رفتن آنها از خانه، خودتان را برای آشیانه خالی آماده کنیدو باید برای خود دوستی ها، سرگرمی ها، کار و فرصت های آموزشی پیش آورید، وقتی همه هنوز زیر یک سقف زندگی می کنید، با خانواده برنامه بریزید تا بعدها افسوس این فرصتها را نخورید. مسافرت های خانوادگی، گپ های طولانی و تفریحات دسته جمعی، برای زمان اضافه ای که دارید برنامه های خاصی ترتیب دهید.

2-      ارزشمندی و احترام حالتی است که هم والدین بایستی در خویشتن احساس کنند و هم آن را در وجود فرزندان بپذیرند و رعایت کنند. بنابر این نسبت به خود مهربان باشید و با احترام به حریم شخصی فرزندانتان، استقلالشان را بپذیرید.در کنار آنهاروابط مناسبی داشته باشید ولی انتظار نداشته باشید سطح روابط شما کیفیت گذشته را داشته باشد.به خاطر داشته باشید وابستگی زیاد مانع پیشرفت آنان می شود.

3-    تماس با فرزندان را حفظ کنید، به سوی عزیزان دیگر دست دراز کنید و برای حمایت با آنها تماس نزدیک داشته باشید.عواطف خود را با اطرافیان به اشتراک بگذارید. با دیگران در ارتباط باشید و زمانهای تنهایی را کاهش دهید. از افرادی که دوستشان دارید دعوت کنید تا به دیدنتان بیایند و یا با آنها تماس تلفنی برقرار کنید.

شاد زندگی کنید و از یاد نبرید:سالم پیر شدن هدف بزرگی است که باید برای آن تلاش کنید.


الهام هاشمی-کارشناس مددکاری

 

 



دیدگاه شما در مورد : سندرم آشیانه خالی

سندرم آشیانه خالی