سه شنبه 16 آذر 1395 17:43:48

 

 

   

 

   

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اسلاید شو
چاپ

کد خبر : 19782

تاریخ انتشار : 07/12/1393 - 08:14

حریم فرهنگی روستاها رو به نابودی!

«روستاهای مازندران»؛ مکانی دنج و حیاط خلوت هنجارشکنان در تورهای گردشگر

گردشگری می‌تواند الویت اول استان مازندران برای توسعه باشد، اما باید در این روند، بیش مواظب بود تا فرهنگ مازندران در گردش گردشگر در شمال دچار نابودی نشود.

«روستاهای مازندران»؛ مکانی دنج و حیاط خلوت هنجارشکنان در تورهای گردشگر

سوادکوه- در آستانه سال نو، بسیاری از هم‌وطنان در فضای مجازی به‌دنبال شماره تلفن و دیدن تصاویر بکر و ناب از مکان‌های گردشگری کشور هستند و عموماً شمال ایران، مقصد بسیاری از مسافران است؛ به‌ویژه پایتخت‌نشینان.

تجربه حضور مسافران و گردشگران را دیگر همه مردم مازندران حس کرده‌اند، شاید در گذشته بیشتر آنها به‌دنبال پیدا کردن اماکن گردشگری در نقاط مختلف مازندران، ساحل دریا، جنگل و مناطق جلگه‎ای استان بودند، اما با تغییر ذائقه مردم، دیگر شکل و هدف سفرها هم تغییر کرده است.

با شهرنشین شدن بیشتر جمعیت کشور، شاید برای گردشگران شهرها در زیبایی‌ها و جاذبه‎های گردشگری در یک خط ممتد قرار داشته باشند، به یک شکل، با آب‎نماهای تکراری، پارک‎ها و جاذبه‎های مصنوعی به نوعی متشابه؛ اما با مطرح شدن گردشگری با عنوان روستاگردی و یا هدایت گردشگری به سمت روستاها، گردشگری در جغرافیای مازندران گسترش پیدا کرده است و اینجاست که باید به دنبال تقویت ابعاد نظارتی از سوی مسئولان گردشگری مازندران بود.

دیگر محدود به چند نقطه و ساحل نیست، میراث فرهنگی هم باید در گردشگری حفظ شود، میراث فرهنگی فقط چند بنای تاریخی نیست، میراث معنوی یک روستا، نیز در آمد و شد گردشگران دچار دگرگونی می‎شود.

باید هوشیارانه عمل کرد، بسیاری از روستاییان شاید از حضور گردشگران به‎دلیل خوی مهمان‎نوازی استقبال کنند، اما آیا این گردشگر برای آمدن به روستا، به هویت فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و دینی یک روستا توجه می‎کند؟!

به بیراهه نمی‎رویم، اینکه بیان شود مگر این گردشگران چه کسانی هستند، از دنیای دیگر که نیامدند، همه ایرانی هستند، اما آیا همه گردشگران با یک فرهنگ، دید، پوشش، نگرش، تکلم و رفتار وارد یک روستا می‎شوند؟

آیا همه در برخوردهای اجتماعی و مسائل عرفی و اخلاقی یک دید را دارند؟

اینجاست که گردشگری در روستا نیازمند زیرساخت است، زیرساخت فرهنگی که عموماً نادیده گرفته می‎شود، کسی به مرگ فرهنگ در آمد و شدها توجه نمی‎کند، اما باید هوشیار بود، چون بسیار دیده شد که بسیاری از افراد که در قالب تورهای گردشگری وارد روستا می‎شوند فقط به دنبال رفتار هنجارشکنانه هستند و روستا را جایی دنج یا حیاط خلوت معضلات اخلاقی خود می‎بینند.

پس مسئولان به گوش باشند و در این زمینه به‌جای اینکه به دنبال ترویج گردشگر در پهنه‌های بکر و دست‌نخورده روستاهای مازندران در ظاهر باشند، به‌دنبال حفظ هویت فرهنگی در روستاها باشند تا چند سال دیگر نگوییم که روستایم آرزوست... !


منبع : بلاغ
دیدگاه شما در مورد : «روستاهای مازندران»؛ مکانی دنج و حیاط خلوت هنجارشکنان در تورهای گردشگر

«روستاهای مازندران»؛ مکانی دنج و حیاط خلوت هنجارشکنان در تورهای گردشگر